Pora na garść informacji.

Dieta a choroby tarczycy

Kategoria: porada

Prawidłowe funkcjonowanie tarczycy zapewnia właściwą pracę serca, układu nerwowego i mięśniowego oraz odpowiedni przebieg procesów związanych m.in. z metabolizmem. Zaburzenia w funkcjonowaniu tego gruczołu, takie jak jej nadczynność bądź niedoczynność, wymagają stosowania odpowiedniej diety.

Nadczynność i niedoczynność tarczycy

Nadczynność tarczycy, czyli hipertyreoza, charakteryzuje się wysokim poziomem hormonów produkowanych przez ten narząd. Najczęściej towarzyszy ona takim chorobom jak choroba Gravesa-Basedowa czy Hashimoto albo występowaniu guzków w samej tarczycy lub przysadce mózgowej. Objawami nadczynności tarczycy są m.in. nadpobudliwość, nerwowość i potliwość, duszności, kołatanie serca, bezsenność, zahamowanie wzrostu i – co ciekawe – nagła utrata masy ciała w połączeniu ze wzmożonym apetytem.

Niedoczynność tarczycy to z kolei spadek poziomu wytwarzanych hormonów. W efekcie dochodzi do spowolnienia oraz zaburzeń metabolizmu. Objawami niedoczynności są m.in. zahamowanie apetytu oraz nagłe, nieoczekiwane zwiększenie masy ciała. U chorych następuje również spowolnienie perystaltyki jelit, powodujące zaparcia. Innymi objawami mogą być: senność, przemęczenie, rozdrażnienie, uczucie chłodu, pogorszenie się stanu skóry, włosów i paznokci oraz podskórne obrzęki powodowane zatrzymaniem wody w organizmie.

Dieta na nadczynność

Przy nadczynności tarczycy ważna jest dieta ukierunkowana przede wszystkim na dostarczenie organizmowi dużej ilości energii i jak najbardziej wartościowych składników odżywczych. Przyspieszony i w pewnym sensie także upośledzony metabolizm sprawia, że organizm potrzebuje dużej dawki energii na pokrycie jej zwiększonego zapotrzebowania. Dlatego w przypadku nadczynności tarczycy zaleca się spożywanie dużej ilości białka, głównie pochodzenia zwierzęcego, zawartego np. jajach czy chudym drobiu i rybach. Te produkty są też ważne ze względu na wzmożoną podaż wapnia, związaną z nadczynnością tarczycy. W związku z zaburzeniami gospodarki wapniowej wzrasta ryzyko wystąpienia osteoporozy. Białko jest dłużej trawione i pomoże m.in. w zachowaniu uczucia sytości. Należy też spożywać produkty bogate w witaminy A (brzoskwinie, morele, pomidory czy marchew), B1 (jaja, ryby, kasze i zboża) oraz C (cytrusy, kiwi, szpinak, natka pietruszki, brokuły, czerwona papryka) – poprawią stan skóry, włosów i paznokci, ale także będą zapobiegać powstawaniu wolnych rodników. W przypadku owoców i warzyw należy jednak uważać na spożywane ilości – ponieważ są one bogate w błonnik, a ten może hamować przyswajanie składników energetycznych. Przy nadczynności tarczycy należy wykluczać tłuste i smażone potrawy (najlepiej potrawy przygotowywać na parze lub piec w folii) oraz napoje zawierające kofeiną i teinę, ponieważ zwiększają liczbę skurczów serca i pobudzają układ nerwowy. Ze względu na to, że w przebiegu nadczynności tarczycy zwiększa się spalanie białek, tłuszczów i węglowodanów, należy ograniczyć również węglowodany proste (pochodzące chociażby ze słodyczy), aby zapobiec rozwojowi cukrzycy insulinoopornej.

Dieta przy niedoczynności tarczycy

Osoby zmagające się z niedoczynnością tarczycy powinny również zadbać o odpowiednią ilość żelaza w diecie. Jego dobrym źródłem będą: czerwone mięso, dziczyzna, królik, ryby oraz jajka. Ważne jest również dostarczenie odpowiednich ilości cynku (wołowina, ostrygi, kraby) i selenu (dorsz, halibut, krewetki, indyk, owies, pestki słonecznika, brązowy ryż, grzyby). Nie powinno się jeść orzechów oraz nabiału i glutenu. W przypadku niedoczynności tarczycy należy także zadbać o odpowiednią ilość ruchu, który wspomaga samopoczucie i reguluje perystaltykę jelit.